सिमानामा काँडेतार आवश्यक

Byajit@student-partners.com

१२ जेष्ठ २०७७, सोमबार ००:०० १२ जेष्ठ २०७७, सोमबार ००:०० १२ जेष्ठ २०७७, सोमबार ००:००

-नवल खड्का

खुला सिमानामा काँडेतार अभियान करिब एक दशक भइसकेको छ  । यस अभियानलाई सुरुमा अव्यावहारिक र अनावश्यक भन्नेहरुसमेत अब सिमानामा काँडेतार लगाउनुपर्नेमा सहमत हुन थाल्नु भएको छ  ।

यस अभियानको बारेमा थाहा नपाउनु भएका देव गुरुङ लगायतका नेता पनि भारतसँगको खुला सीमामा काँडेतार लगाउने पक्षमा पुग्नुभएको छ । यसैगरी भारतसँगको खुला सीमाबाट कोरोना सङ्क्रमण नेपालमा फैलनसक्ने त्राससँगै नेपाली जनताहरुले सिमानामा हुने गरेका भारतीय शासक र सुरक्षा दस्ताका थिचोमिचो सम्झन थालेका छन् । यी कुराहरुले अब राष्ट्रवादी नेपालीका लागि सिमानामा काँडेतार अभियान एक महत्त्वपूर्ण अभियान बन्ने छ । यो सुखद कुरा हो तर दुःखको कुरा यसैबीच भारतले कालापानीको भूभागलाई कब्जा गर्न अन्तिम प्रयत्न गरेको छ । यसले सिमानामा काँडेतार अभियानलाई तीव्रता दिनु झन् आवश्यक भएको छ ।
हुन त सिमानामा काँडेतार अभियानका अभियन्ताहरुले काश्मीरको स्वायत्तता हडप्दा जारी गरिएको भारतको नक्सा नै कालापानी क्षेत्र कब्जा गर्ने रिहर्सल हो भन्ने अनुमान त्यसबेला नै गरेका थिए । र, नेपाली राष्ट्रवादीहरुले धैरै दिनसम्म अभियान चलाएका थिए तर कोभिड–१९ को महामारीसँगै यसको गति रोकियो । त्यसबेला भारतले नेपालको हरेक विपत्तिमा मार हान्छ भन्ने सम्झना गर्दागर्दै पनि अभियान रोक्न पर्ने अवस्था बन्यो । नभन्दै भारतीय सरकारले आफ्नो असली चेहरा देखाइ नै हाल्यो ।  यसपटक पनि भूकम्पको मार खेपिरहेका बेला नाकाबन्दी गर्ने क्रूर भारतीय शासकले कोभिड–१९ महामारीको प्रकोपमा अर्काे प्रहार गरेको छ । यो ब्रिटिसकालीन भारतकै ऐतिहासिकताको निरन्तरता हो ।

भारतको गिद्धे दृष्टि
नेपाल–भारतबीचको खुला सिमाना मुलुकको सार्वभौमिकता र भौगोलिक अखण्डताका लागि सधैँ खतरा रहिरहेको छ भने सीमा क्षेत्रका नेपालीका लागि त्रासमय हुने गरेको छ । यो वर्तमानदेखिको मात्र होइन, ब्रिटिसकालीन भारतकै ऐतिहासिकतामा आधारित छ । सतलजदेखि टिष्टासम्म फैलिएको हाम्रो भूमि मेची र कालीमा सीमित हुँदा पनि नेपालले इतिहासको नियतिलाई स्वीकार गर्दै आएको छ । तथापि भारतीय हेपाह र हस्तक्षेपकारी कदमले मेचीदेखि कालीसम्म खुम्चिएको भूमिमा पनि भारतले ७१ स्थानमा ६० हजार ६६२ हेक्टर जमिन सीमा अतिक्रमणको चपेटामा पारिसकेको छ ।

देशको सिमाना भनेको राष्ट्रको संवेदनशील र महत्त्वपूर्ण विषय हो । सिमानाले जमिनको सतह अङ्कित आयतनलाई जनाउने मात्र होइन, राष्ट्रको स्वतन्त्रता, भौगलिक अखण्डता, सार्वभौमिकता, स्वाधीनता, राष्ट्रिय एकता र स्वाभिमानलाई पनि जनाउँछ । तर हाम्रो बिडम्बना विगतदेखिका सरकारले यस मर्मलाई आत्मसात् नगर्दा समस्या झन्झन् बल्झँदै आयो ।

भारतले सीमा मात्र मिच्दै गरेन, सीमा क्षेत्रका नेपालीहरूलाई सधैँ एसएसबीको त्रास र ज्यादती खेप्न बाध्य बनाइरहेको छ । भारतीयले एकतर्फी बाँधेको बाँधका कारण र वर्षायाममा कोसीका ढोका भारतले नखोलिदिँदा बर्षेनि क्षति भएका जनधनको हिसाबको लेखाजोखा गरी साध्य छैन । त्यसमाथि नेपाल सरकारको भारतीय सरकारसँगको कायरताका कथाहरु बेग्लै छन् । बाढीले जमिन र गरिबका छाप्रा डुब्दा कोसीको ढोका खोलिदिऊँ भनी अनुरोध गर्दासमेत, सरकार बाँधका ढोका खोल्न नसक्ने अवस्थामा छ ।

सीमा क्षेत्रका नेपालीको धनजनको सुरक्षा गर्नु नेपालको सरकारको हो । तर सीमा क्षेत्रमा कार्यरत नेपालको सुरक्षा निकाय तस्करीका लागि एक सहजकर्ता मात्र हुने गरेका छन् । यताका माल उता र उताका माल यता गर्नका लागि सीमा तस्करका सहयोगी भएका अनेकन दृष्टान्त पाइन्छन् । यसैकारण भारतीय पक्षका स्थानीय गुण्डाहरु र तिनीहरुका पक्षमा लागेका एसएसबी जवानहरुबाट खेती नष्ट गरिदिने, घरटहरा भत्काइदिने, पक्राउ तथा दुव्र्यवहारजस्ता गतिविधिहरु सीमा क्षेत्रका जनताका लागि सामान्य घटनाहरु भएका छन् ।

यो पनि पढ्नु होस्

corona

corona update